Wat is het verhaal van de familie Ter Borch?
Maak kennis met deze bijzondere familie
- Leestijd 4
- 1212 x Bekeken
In een huis aan de Sassenstraat begon het. Geen groots atelier of statig herenhuis, maar een familie die samenleefde met papier, penseel en pigment. De Ter Borchs tekenden niet alleen wat ze zagen, ze tekenden elkaar. In hun werk voel je de nabijheid, de aandacht, het vertrouwen. Ze waren kunstenaars, maar bovenal: ze waren familie. En dat zie je. In hun blikken. In hun werk. In hun stad.
Gerard ter Borch de Oude
Gerard ter Borch de Oude, de vader, was de grondlegger. Hij reisde, keek, verzamelde kennis en bracht die terug naar Zwolle. Zijn atelier was een leerschool voor zijn kinderen. Hij moedigde aan, onderwees, liet ruimte voor eigenheid. Zijn penseel legde portretten en scènes vast, maar wat hij echt naliet was een manier van kijken die zijn kinderen de wereld liet zien als iets dat de moeite waard is om vast te leggen.
Gerard ter Borch de Jonge
Gerard ter Borch de Jonge werd de beroemdste van de familie. Zijn schilderijen hangen nu in musea over de hele wereld, maar zijn blik werd gevormd aan de keukentafel van thuis. In zijn werken voel je de stilte, het moment net voordat iemand iets zegt. Hij schilderde mensen zoals ze zijn. In hun eigen wereld, met hun eigen gedachten. Zijn oog voor stof, detail en subtiliteit maakte hem uniek.
Gesina ter Borch
Gesina ter Borch hield alles bij. Ze tekende, dichtte, documenteerde. Haar schetsboeken vormen een rijk archief van het dagelijks leven in de 17e eeuw, maar vooral van haar binnenwereld. Ze observeerde met tederheid én met humor. Gesina was geen voetnoot in het verhaal van haar broer, ze was een maker met een eigen stem. Een jonge vrouw die zich niet op de voorgrond drong, maar die zich wél liet zien.
Anna ter Borch
Anna ter Borch bleef lang op de achtergrond. Ze schilderde niet, maar hoorde erbij. In haar aanwezigheid, in de brieven die bewaard zijn gebleven, in haar rol binnen het gezin. Anna’s invloed zit in de stilte tussen de penseelstreken, in de verbinding die ze vormde tussen haar familieleden. In een tijd waarin veel vrouwen onzichtbaar bleven, is haar verhaal een uitnodiging om verder te kijken dan het doek laat zien.
Moses ter Borch
Moses ter Borch koos voor het avontuur. Hij ging naar zee en maakte daar tekeningen van wat hij meemaakte. Schepen, ontmoetingen, momenten onderweg. Zijn werk ademt nieuwsgierigheid en vrijheid. Toch keerde hij steeds terug naar de basis: het thuisgevoel dat begon in Zwolle, bij zijn familie.
Harmen ter Borch
Harmen ter Borch, de jongste, zocht en vond zijn eigen stijl. Ook hij tekende en schilderde, beïnvloed door zijn vader en broers, maar met een eigen handschrift. Zijn werk laat zien hoe het artistieke gesprek in de familie doorging. Van generatie op generatie, van kind naar kind.
Wat de Ter Borchs met elkaar deelden was meer dan een achternaam. Het was een manier van leven. Elkaar zien, serieus nemen, ruimte geven om te groeien. In hun werk ligt de oorsprong van iets wat vandaag nog steeds leeft in Zwolle: een cultuur van maken, delen en doorgeven.
Ter Borch thuis in Zwolle
Ter Borch thuis in Zwolle brengt dit gedachtegoed opnieuw tot leven. Van 6 september 2025 tot en met 1 februari 2026 is de stad een atelier, podium en ontmoetingsplek in één. In Museum de Fundatie zijn tientallen werken van de familie voor het eerst samen te zien. In Academiehuis Grote Kerk klinkt Gesina’s stem. In ANNO ontdek je hoe hun blik op de wereld ons iets vertelt over de onze.
Zwolle viert de familie Ter Borch niet alleen om wie ze waren, maar om wat ze losmaakten. Creativiteit als kracht. Als verbinding. Als iets dat nooit stilstaat. Kom kijken. Kom maken. Ontdek wat er ontstaat. Voel je net als Ter Borch, thuis in Zwolle.
